Dag 4 en ik ben ook nog eens jarig.

Vandaag was de langste etappe van de Rajalta, 86km. Ik was van te voren al niet van plan om deze helemaal te lopen, met mijn snelheid en uithouding zou dat geen goed idee zijn.

De keuze was om de etappe helemaal te doen, de eerste helft of de tweede helft. Ik wilde eerst de tweede helft gaan doen, maar Rosa, een Italiaanse medeskiër haalde me over om de eerste te doen. Deze was wel langer en zwaarder, maar ook mooier. Ook de verwachting dat het warmer zou worden later op de dag en dus moeilijker voor je wax, was ook een goed argument.

Dus om 7 uur alle spullen in de bus laden en om 7:30 vertrokken we. We werden onder aan de skilift van gisteren gezet en konden lekker gaan skiën. Het weer was goed, redelijk koud, half zonnetje, erg goed. We begonnen met een een lange afdaling over brede mooi geprepareerde loipes, erg fijn afdalen.

Het eerste deel zou ons door een nationaal park brengen. Een park met nog echte oerbossen en inderdaad was de omgeving erg mooi vandaag. Onderweg zat er nog een beklimming en afdaling in en helaas was deze smal en bochtig. Ik hou niet zo van die afdalingen, omdat 1: mijn ski's te lang zijn en ik dus veel ruimte nodig heb, 2: ik al niet zo'n held ben en 3: omdat m'n remtechniek ook niet super is. Ik heb dus op de afdaling meerdere kontafdrukken achter gelaten.

Na deze heuvel hadden we een lang stuk over, ik denk, moeras, wat betekent vlak en weinig beschutting. En daar hadden we gelijk de harde tegenwind weer. Op zich vind ik dat wel lekker, zo'n 8km rechtuit met een koude wind in het gezicht, lekker buffelen.

Er stonden verder nog een mooi berkenbos op het programma en rond 13 uur kwam ik op het halverwege punt aan en had 47km gedaan. Ik ban blij dat ik niet ben doorgegaan, want ik was toch wel erg moe.

Na op de rest van de skiërs gewacht te hebben, in een warme tipi met weer een lekker soepje, konden we in de bus en op naar het hotel. Het was ook weer beginnen te sneeuwen, wat niet echt fijn was voor iedereen die nog aan het skiën was.

We zitten nu in Ranua in een hotel/motel. Ik deel een cabin met Peter, de Brit en een paar Oostenrijkers.

Ik was redelijk vroeg in het hotel, 3uur, maar er waren al mensen binnen die de volle 86km gedaan hadden. Volgens mij hebben die niet echt van de omgeving kunnen genieten.

Als kadootje voor mezelf heb ik een massage genomen, een eerste keer voor me. Voor €20 wordt je 25minuten gekneed. De mevrouw die dat deed zei dat ik overal vast zat, vooral mijn nek em schouderbladen en daar had ik inderdaad al last van. Ook de spier die over mijn scheenbeen loopt was hard en stijf, wat resulteert in de pijn in mijn enkel. Ze gaf wat tips om te stretchen, maar eigenlijk moest ik een langere massage hebben.

Peter, mijn kamergenoot, had ik verteld dat ik jarig was en heb 'm een biertje gekocht. Een rondje voor iedereen is mogelijk, maar dan moet ik wel een lening aanvragen, met de alcoholprijzen hier. Ik zal er straks bij de briefing wel meer over horen.

Het is nu bijna 8 uur en er komen nog steeds mensen binnen, wel de laatste ondertussen, maar die mensen hebben wel 12 uur op de skies gestaan. Hoewel ik bewondering voor ze heb, is het niet iets voor mij denk ik. Helemaal niet op mijn verjaardag.

Oh en ik heb vandaag wel in mijn hoofd gezongen, maar dat was inderdaad “Het wordt een hele mooie dag vandaag” van Spinvis. En dat was het ook.

Ondertussen ook diner gehad en de info. Blijkt dat mijn liefste in conclaaf was met de organisatie en die hadden een slagroomtaart voor me geregeld. Iedereen zingen en veel felicitaties. Natuurlijk voel je je opgelaten met zo iets, maar ik vind het ontzettend lief dat Jolanda dat gedaan heeft. Kusje...

ook iedereen bedankt die een kaartje gestuurd heeft (erg toepasselijk Thera) of een andere vorm van felicitaties, dat wordt allemaal erg gewaardeerd.

Als afsluiting nog een fotootje van de mooie omgeving van vandaag.