Dag 1.

Helaas waren de bedden hier net zo hard als in het vorige hotel, iets Fins ofzo. Dus niet echt super geslapen, ook omdat je met 2 vreemde mannen op 1 kamer slaapt, dat helpt ook niet. Ach ja. Vroeg op, want om 6:30 konden we ontbijten en om 7:45 vertrok de bus.

De startplaats was nog minstens een uurtje met de bus vanaf het hotel en er moesten ook nog wat mensen onderweg worden opgepikt.

Er was al voor gewaarschuwd dat de etappe begon met een zware en moeilijke afdaling en daar was niets over gelogen. Ik had nog even voor vertrek wat wax er op gesmeerd en dat bleek ook nog eens de verkeerde (te hard). Dus daar staat Maurice op een een steile afdaling met slecht gewaxte skis, Maurice was niet blij. Ik was ondertussen de laatste van onze groep en het was harken naar beneden met veel valpartijen. Gelukkig niet bezeerd, het waren vooral valpartijen om erger te voorkomen. het ging over smalle paadjes en tussen de bomen door. En met mijn skis van 205cm is het dan lastig remmen. Ook klimmen ging door de smalle paadjes moeilijk en ik zat constant met m'n skipunt in de sneeuw of tegen een boom aan. O ja en dan was er ook nog een beklimming van (naar gevoel) 100%, errug steil.

Al dit gehark was niet echt goed voor m'n zelfvertrouwen en m'n humeur, gelukkig kennen ze hier de Nederlandse scheldwoorden niet.

Ondertussen was ik een ouder Duits echtpaar ingehaald en die gaf me wat waxtips, dat hielp een stuk. Ik kon aanhaken bij een Italiaanse waar ik de rest van de ochtend mee heb opgelopen. Ik werd wel erg moe ondertussen en merkte dat ik ook nog eens niet genoeg gegeten had en kreeg ik ook nog eens een hongerklop. Stom, stom, stom. O ja en er stond ook nog eens een harde koude tegenwind.

Tegen 13:30 kwam ik bij het rustpunt waar de bus stond en waar er wat gegeten kon worden. Ik moest nu nog 30 km en dat zou volgens mij nog eens 4uur gaan duren. Het leek me daarom maar beter om eerder te stoppen en de bus te nemen. Morgen is er weer een dag en het is niet de bedoeling dat ik de eerste dag al helemaal kapot ga. Ik was de enige in de bus en dat maakte de zaak er niet beter op. Voel het natuurlijk wel als een verlies, ook al zegt mijn rationele ik dat het een betere keuze was. Gunther mijn kamergenoot van gisteren was de eerste die ik tegenkwam en de eerste die arriveerde in het hotel en die zij dat ik er ook voor had kunnen kiezen om het tweede stuk te doen, dat was makkelijker. Ach ja....

We slapen vannacht in hutjes van 6 personen. Eens kijken met wie ik nu slaap, weer mensen van dezelfde groep Duitsers.

Avondeten en de info vindt zich plaats in een groot subtropisch zwemparadijs, saunaparadijs, hotel naast de hutjes. Beetje cultuurschok om al die mensen daar te zien.

Het avondeten begint zo, ben benieuwd wat we nu weer krijgen.

Jolanda zit nu in Manchester, dus het is logistiek nu weer iets moeilijkers met 2 uur tijdverschil, maar ik ben trots op d'r dat ze daar helemaal in haar eentje naar toe gaat.

Wat mij betreft nog steeds een beetje teleurgesteld, maar hopelijk komen we er uit en gaat het morgen een stuk beter. Dan is het weer 60km, maar met een stuk minder hoogteverschillen. En ik laat mijn skis hier waxen, dat zal ook nog wel iets uitmaken.

Oh en er is een grote kans op noorderlicht vanavond, iets wat ik al mijn hele leven lang wil zien. Maar je raadt het al, het is bewolkt. Misschien dat he vanavond nog een beetje opentrekt, maar ja ik weet niet of ik wel laat op kan blijven vanavond.

Hier was ik nog blij.